Мы выбіраем шлях

20 верасня было поў года, як не стала матулі… І чарговы верш прысвечаны гэтай тэме… 

Мы выбіраем шлях

Мы выбіраем шлях

на скрыжаванні ста дарог –

шукаем…

               адчуваем…

                                 забываем…

і зноў у сумных пілігрымаў

пытаем хлеба,

пад тоўстым слоем грыму

свае хаваем думкі,

у пастарунку

п’ем горкую гарбату,

і адсылаем тэлеграмы

за гарызонты –

                            маме

нам хочацца сказаць:

прабач…

Мы выбіраем шлях,

а слёзы на вачах

і пацалунак на ілбе халодным –

апошняе, што помнім,

апошняе, што засталося,

апошняе, куды ўспаміны

вяртаюць –

                  катуюць,

                              раняць…

і выбіраю паварот на скрыжаванні

ў далейшае жыццё

без мамы…